رسيد ، بنى اسرائيل به نزد او رفته و خزائن طالوت را تسليم او كردند و او را پادشاه خود قرار دادند . وقتى به حكومت رسيد ، خداوند او را پيامبر هم قرار داد و زبور را بر او نازل فرمود و به كوهها و پرندگان فرمان داد كه هر وقت او خداوند را تسبيح مىگويد با او همراهى كنند و خداوند زيباترين صوت را به داود بخشيد ، آنچنان كه وقتى زبور تلاوت مىكرد ، حيوانات وحشى به او نزديك مىشدند و گردن تسليم مىنهادند و داود شبها را به عبادت و روزها را به روزه مىگذراند و هر روز و شب چهار هزار ملك از او نگهبانى مىكردند و او از دست رنج خود ارتزاق مىكرد . گفته‌اند : در زمان داود ( ع ) بيمارى طاعون در ميان مردم شايع شد و لذا مردم همگى به جانب بيت المقدس به راه افتادند و از داود خواستند كه دست به دعا بردارد تا مرض بر طرف شود ، وقتى به موضع صخرهء بيت المقدس رسيدند ، داود دعا كرد و بيمارى طاعون از ميان آنها بر طرف شد ، بنا بر اين مردم در آن مكان مسجدى ساختند و شروع بناى آن مسجد در سال يازدهم حكومت داود بود و داود قبل از اتمام بناى مسجد وفات يافت و به سليمان وصيّت كرد آن را تكميل كند . داود كنيزى داشت كه هر شب درها را به روى او مىبست و داود تا صبح به عبادت مشغول بود و صبح كنيز مىآمد و با كليد درها را مىگشود ، شبى كنيز درها را بست ، امّا مردى را در اتاق ديد ، به او گفت : چه كسى تو را به درون راه داده ، او گفت : من كسى هستم كه بدون اجازه بر پادشاهان وارد مىشوم ، داود صداى او را شنيد و گفت : آيا تو ملك الموت هستى و براى قبض روح من آمده‌اى ؟ پس چرا رسولى نفرستادى تا مرا آماده مرگ كند ؟ ملك الموت گفت : رسولان زيادى فرستادم ، پدرت كجاست ، برادر و همسر و آشنايانت كجا هستند ، داود گفت : آنها مرده‌اند ، ملك الموت گفت : آنها پيامبران و رسولان من بودند كه به تو پيغام دادند و تو نيز روزى خواهى مرد ، همانطور كه آنها مردند ، سپس داود را قبض روح كرد ، وقتى داود مرد سليمان ملك او را به ارث برد و داود غير از سليمان 19 پسر داشت و عمر او 100 سال بود و مدّت حكومتش 40 سال به طول انجاميد . ( نهج البلاغه ) مىنويسد : داود ( ع ) صاحب مزامير و قارى اهل بهشت است ، او به دست خود پارچه‌هايى از ليف خرما مىبافت و آنها را مىفروخت و با بهاى آن